De Volvo 940 en de wintercheck. Een oude Zweed met Werkhovense en winterse plannen.

De winter komt eraan. En onze Volvo 940? Die mag nog even langs de Volvofluisteraar. Wel zo veilig.

Daar staat ie dan. De Volvo 940. Een Zweedse heer op leeftijd. Vierkant, degelijk, een tikje eigenwijs en nog lang niet van plan om met pensioen te gaan. Een automobiel uit de tijd dat bumpers nog bumpers waren, een motorkap een motorkap en je onder die motorkap ook daadwerkelijk kon zien waar de motor zat.

Geen rijdende computer met een stuur eraan. Gewoon een Volvo. Met een motor, vier wielen, een comfortabele stoel en voldoende ruimte om een halve Zweedse meubelwinkel mee naar huis te nemen.

Maar ook een vitale heer op leeftijd heeft zo nu en dan wat aandacht nodig. Zeker als de temperaturen dalen, de eerste nachtvorst zich meldt en de weermannen en -vrouwen beginnen over sneeuwvlokjes, gladheid en winterse ongemakken.

Tijd dus voor de wintercheck. Want een Volvo 940 kan veel hebben. Maar Koning Winter is soms een vervelende oude baas.

Sneeuwvlokjes en bergjes op de banden

Om te beginnen de banden. Want daar begint het contact met de buitenwereld. Vier stukjes rubber die ervoor moeten zorgen dat een Volvo van pakweg anderhalve ton, nou ja, anderhalve duizend kilo, keurig op de weg blijft.

En dan komen de sneeuwvlokjes en bergjes om de hoek kijken.

Op moderne winterbanden en veel allweatherbanden staat een symbooltje met een berg met drie toppen en een sneeuwvlokje erin. Het zogenaamde 3PMSF-symbool. Three Peak Mountain Snowflake. Klinkt als een wintersportgebied in Zwitserland, maar betekent dat de band officieel getest is op grip onder winterse sneeuwomstandigheden.

Dan heb je nog M+S. Mud and Snow. Modder en sneeuw dus. Dat staat op nogal wat banden, maar zegt op zichzelf niet dat de band ook daadwerkelijk een officiële sneeuwgriptest heeft doorstaan.

En wat kiezen we dan? Winterbanden of allweatherbanden?

Voor de gemiddelde Nederlandse winter zijn goede allweatherbanden, ook wel vierseizoenenbanden genoemd, met dat bergje en sneeuwvlokje vaak een prima compromis. Wie regelmatig door de sneeuw naar de Alpen rijdt, of bij stevige winterse omstandigheden onderweg moet, is doorgaans beter af met echte winterbanden.

En wie naar Duitsland gaat, moet weten dat bij winterse wegomstandigheden banden met het officiële sneeuwvloksymbool verplicht zijn.

Dan natuurlijk het profiel. Wettelijk mag je in Nederland met 1,6 millimeter nog rijden, maar bij winterse omstandigheden is dat geen aanbeveling. Vier millimeter is een verstandig uitgangspunt voor winterbanden. Ook de bandenspanning verdient aandacht.

Want een Volvo 940 mag dan een Zweed zijn, op versleten zomerbanden wordt het ook voor hem glibberen.

En vergeet niet dat de meeste 940's achterwielaandrijving hebben. Heerlijk rijden, maar op sneeuw en ijs vraagt dat toch enige beheersing van het rechtervoetje.

Olie, remmen en andere levensbehoeften

Dan de rest van het winterse onderhoud.

De motorolie bijvoorbeeld. Zit er voldoende in? Is het tijd om te verversen? En is de juiste olie gebruikt? Een Volvo 940 kan veel hebben, maar dat betekent niet dat je hem moet behandelen als een oude frituurpan.

De koelvloeistof verdient eveneens aandacht. Niet alleen om de motor op temperatuur te houden, maar ook om te voorkomen dat de boel bij vorst verandert in een Zweedse ijsmachine. Het vriespunt en de conditie van de koelvloeistof laten controleren dus. En gelijk even kijken of de slangen en aansluitingen nog in goede conditie zijn.

En de remmen. Die moeten het gewoon doen. Altijd. Zonder discussie.

Remblokken, schijven, remleidingen en remvloeistof verdienen een kritische blik. Een zware achterwielaangedreven Volvo op een glad wegdek is tenslotte geen ideale kandidaat voor een onverwachte pirouette. Ook al heeft een Volvo 940 een draaicirkel waar menig moderne auto jaloers op mag zijn.

Dan de ruitenwisservloeistof. Zo'n eenvoudig goedje dat pas belangrijk wordt als het niet meer uit de sproeiers komt. Omdat iemand vergeten is wintervloeistof toe te voegen.

Min tien? Min twintig? Kies een vloeistof die tegen de verwachte vorst kan. En controleer gelijk de ruitenwissers. Want door een voorruit kijken die meer weg heeft van een abstract schilderij is niet bevorderlijk voor de verkeersveiligheid.

En de accu? Die mag ook mee.

Een koude ochtend. Sleutel omdraaien. Klik.

Nog een keer. Klik.

En daar sta je dan. De Volvo wil wel, maar de accu heeft besloten een snipperdag op te nemen.

Dus ook even de accu controleren. De laadspanning, de aansluitingen en de conditie. Zeker bij een auto die inmiddels een respectabele leeftijd heeft bereikt.

En vergeet de verlichting niet. Koplampen, achterlichten, remlichten en richtingaanwijzers. De donkere maanden zijn geen geschikt moment om onzichtbaar door het verkeer te bewegen.

Ook de verwarming en de achterruitverwarming mogen even aan het werk. Want een beslagen voorruit is misschien gezellig in een romantische film, maar niet wanneer je met anderhalve ton Zweeds staal de weg op moet.

En hoe zit het eigenlijk met de onderkant?

Een Volvo 940 is gebouwd om lang mee te gaan. Dat hebben de Zweden destijds behoorlijk goed begrepen. Maar zelfs Zweeds staal heeft niet het eeuwige leven.

Vocht, pekel en strooizout zijn niet bepaald de beste vrienden van een oudere auto. Dus ook even kijken naar de onderkant. De wielkasten, dorpels, remleidingen en andere plekken waar roest zich graag ongevraagd vestigt.

En natuurlijk de rubbers. Van deuren, ramen en ophanging. Want een vastgevroren portier is vervelend. Zeker als je al in de winterjas staat, de koffie op hebt en eigenlijk vijf minuten geleden had moeten vertrekken.

Een beetje onderhoud voorkomt een hoop winterse ergernis.

Tijd voor de Volvofluisteraar van Werkhoven

Gelukkig hoeft de eigenaar van een Volvo 940 niet alles zelf te weten. Daar hebben we Peter Verkerk voor. De Volvofluisteraar van Werkhoven.

Peter kent deze Zweedse automobielen van binnen en van buiten. Al meer dan twintig jaar houdt hij zich bezig met het opknappen, repareren en verkopen van Volvo 940's.

Hij weet waar hij moet kijken, luisteren en voelen. En hij raakt niet onmiddellijk in paniek van een motor met een respectabele kilometerstand.

Sterker nog. Een Volvo 940 met drie, vier of vijf ton op de teller is niet per definitie versleten. Die heeft gewoon al het nodige van de wereld gezien. Net als zijn eigenaar misschien.

Aan de Leemkolkweg in Werkhoven staat Peters werkplaats. Een plek waar de Volvo 940 nog gewoon een gewaardeerde automobiel is. Geen afdankertje, geen wegwerpproduct en al helemaal geen rijdend probleemgeval.

Daar begint het met een praatje. Een bak koffie. Even ouwehoeren over Volvo's, vroeger en tegenwoordig. En dan kijken wat er moet gebeuren.

Banden, remmen, vloeistoffen, accu, verlichting en de rest van het winterse wel en wee. Peter weet wat belangrijk is en wat nog wel even kan wachten.

Want goed onderhoud betekent niet dat alles vervangen moet worden. Het betekent dat je weet wat de conditie van je auto is.

En dat rijdt een stuk prettiger.

Klaar voor Koning Winter

En dan kan ie weer. De Volvo 940. Met zijn lange motorkap, comfortabele stoelen, royale bagageruimte en dat onverstoorbare Zweedse karakter.

Misschien gaat het sneeuwen. Misschien blijft het bij regen, hagel en een paar nachten vorst. In Nederland weet je het nooit. De ene dag elf graden en zon, de volgende ochtend krabben met een oud bankpasje.

Maar de Volvo is voorbereid.

En zijn eigenaar ook. Die hoeft zich alleen nog maar druk te maken over de vraag of hij zijn handschoenen wel heeft meegenomen.

Bel Peter. De winter wacht niet.

Dus, beste Volvo 940-rijder, wacht niet tot de eerste sneeuwvlok op de motorkap ligt.

Bel Peter Verkerk, de Volvofluisteraar van Werkhoven, en maak een afspraak voor een wintercheck.

Peter Verkerk | Volvo 940 Specialist

Leemkolkweg 7A
3985 SL Werkhoven

Telefoon: 06 52 65 02 72
E-mail: Peterverkerk69@hotmail.com

Maandag gesloten. Zaterdag op afspraak.

Even bellen dus. Afspraak maken. En je oude Zweed de aandacht geven die hij verdient.

Wel zo veilig. Voor jezelf, voor de andere weggebruikers en natuurlijk voor die oude, vitale heer op vier wielen.

Want een Volvo 940 wordt niet ouder. Die verzamelt ervaring.

En ervaring kun je niet genoeg hebben. Zeker niet op een gladde weg.

Volvo 940. A way of life. Ook onder nul.